Yapay zekâ kullanan ürün ve hizmetlerin ticari kullanımı hızla yayılıyor. Buna rağmen birçok sözleşme, klasik yazılım lisansı şablonunun ötesine geçmiyor. Oysa model çıktısı, eğitim verisi ve insan denetimi ayrı ayrı ele alınmadığında sorumluluk boşlukları oluşuyor.
1. Çıktı kimin sorumluluğunda?
Sözleşmede model çıktısının doğruluk garantisi, kullanım amacı ve zorunlu insan kontrolü açıkça ayrılmalı. Tedarikçinin genel sorumsuzluk hükmü tek başına yeterli değildir; yüksek etkili kararları hangi tarafın doğrulayacağı belirlenmelidir.
2. Veri hangi amaçla kullanılacak?
Girdi verisinin hizmet sunmak, ürünü geliştirmek veya modeli eğitmek için kullanılması farklı izin ve risk düzeyleri yaratır. Ticari sır, kişisel veri ve müşteri içeriği için erişim, saklama süresi ve silme mekanizması ayrı yazılmalıdır.
3. Hizmet kesilirse ne olur?
Model sağlayıcısının politika veya altyapı değişikliği, iş akışını doğrudan durdurabilir. Çıkış planı, veri iadesi, alternatif sağlayıcıya geçiş ve kritik hizmet seviyesi taahhütleri baştan düzenlenmelidir.
Bu içerik genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmış kurgusal bir örnektir; somut olay için hukuki görüş niteliği taşımaz.
Konunuzu gizli ön görüşmede değerlendirin →